روزنامه اصلاحطلب اعتماد،چند روز قبل، در گزارشی با عنوان «سندرم سال آخر » سعی داشته تا ناکامی و ناکارآمدی دولت تدبیر و امید را توجیه کند اما ظاهرا نویسنده روزنامه نگاری را با داستان نویسی تخیلی اشتباه گرفته است، چرا که گزارههای مطرح شده در این گزارش از اساس غلط و غیر واقعی است.
این روزنامه در ابتدای گزارش مشکلات اقتصادی در دولت تدبیر و امید را منحصر به سال پایانی آن کرده و نوشته است: «کمتر از یک سال به انتخابات ریاستجمهوری باقی مانده است. فرصت دولت روحانی برای ساماندهی به اقتصاد متلاطم کشور کم است و به نظر نمیرسد در این فرصت باقی مانده بتوان برای بازارهای مسکن، طلا و... نسخهای بلندمدت چید و از سوی دیگر تورم بیش از 30 درصد را نیز کنترل کرد... به گواه آمارهای رسمی کشور، تقریبا تمام دولتها در پایان دورههای خود به خصوص دور دوم، وضعیت خوبی را برای دولتهای بعدی به ارث نمیگذارند.»
چنین ادعایی از سوی این روزنامه حامی دولت در حالی مطرح میشود که اتفاقا به گواه آمارهای رسمی اوضاع اقتصادی کشور در دولت روحانی نه در سال پایانی آنکه از سالهای ابتدای به همین منوال بوده و وضع معیشت و اقتصاد مردم هر روز بدتر از روز گذشته شده است.
این روزنامه اصلاحطلب همچنین نوشابهای هم برای دولت اصلاحات باز کرده و در ادامه مینویسد: « به گواه آمارها نوعی سندرم سالهای پایانی ریاستجمهوری تقریبا تمام روسای جمهور را به جز سید محمد خاتمی، تحتتاثیر قرارداده است. «سندرم سالهای پایانی» به هر دلیلی که باشد، مسری است و از دولتی به دولت دیگر میرود. »
این ادعا نیز در حالی مطرح میشود که در سال پایانی دولت اصلاحات برغم مساعد بودن شرایط، ساختارهای اقتصاد ایران طی هشت سال همچنان دولتی و وابسته به نفت باقی ماندند اصلاحات بزرگی که خاتمی مدعی انجام آنها بود، ناکام ماندند و یا حتی آغاز نشدند از جمله خصوصی سازی، بازسازی دولت، هدفمند کردن یارانهها، مهار نهادهای شبه دولتی، مبارزه با فساد و رانت خواری وغیره. همچنین در پایان دوران زمامداری خاتمی، نرخ تورم و نرخ بیکاری در ایران همچنان دو رقمی بود و نرخ رشد آن، که پیرامون پنج درصد نوسان میکرد، عمدتا از رونق بازار نفت سرچشمه میگرفت.
منبع : شهدای ایران
